Op 25 april 2015 vond een zware aardbeving in Nepal plaats. Deze natuurramp met meerdere lawine’s als gevolg kostte rond de 10.000 mensen het leven. Ik was op het moment van de aardbeving samen met mijn zus in Nepal. Ik wil met dit artikel graag mijn eigen ervaring delen en bespreken wat voor invloed een aardbeving heeft op de mensen die hem meemaken.
Angstklachten: in shock
Op het moment dat de aardbeving plaatsvond was ik in Pokhara, een plaatsje op 70 kilometer van het epicentrum. Toen de aardbeving begon had ik eigenlijk geen idee van wat er gebeurde, dat had niemand. De grond schudt verschrikkelijk en je hele lichaam trilt mee, je hart klopt in je keel en je verstijft. Iedereen verkeert in shock. Op het moment dat mensen beseffen wat er aan de hand is, begint iedereen te rennen om een open plek op te zoeken om daar te wachten tot het schudden voorbij is. Een aantal dagen na de aardbeving zijn mijn zus en ik naar het gebied van het epicentrum getrokken om hulpgoederen te brengen. Daar merkte ik dat veel locale bewoners last hadden van angstklachten n.a.v. de aardbeving. Ze hadden behoefte er over te praten. Sommigen vertelden dat ze gedeelten van de aardbeving niet meer goed herinneren en ze vertelden hun ervaringen bijna alsof iemand anders ze heeft meegemaakt. Daarbij waren ze bang voor naschokken en voor nog een (heftigere) aardbeving. Iedereen sliep buiten omdat in stabiele huizen slapen te gevaarlijk was. Terug in Nederland bleef ik ook last houden van angstklachten: ik sliep slecht, ik droomde over de aardbeving en betrapte mezelf op een enkele flashback. Toen de wasmachine aanging en de grond lichtelijk begon te trillen dacht ik dat het een aardbeving was en verstijfde ik. Een halve seconde later wist ik dat mijn angst en mijn reactie irrationeel zijn, maar dat maakte niet dat ik die kon tegenhouden.
Symptomen van een posttraumatische stressstoornis (PTSS)
Wanneer je slachtoffer wordt van geweld of dreiging kun je een posttraumatische stressstoornis ontwikkelen. Deze gaat vaak gepaard met lichamelijke klachten als hartkloppingen en psychische klachten als somberheid, spanning en stress. Op het moment van de gebeurtenis denk je niet zoveel, je bent alleen maar bezig met overleven. Na de gebeurtenis blijf je een gevoel van weinig controle houden, je voelt je niet meer de baas over je eigen leven, voelt je machteloos, kwetsbaar en bang.
Wanneer ga je hulp zoeken?
Als je in je dagelijks leven last blijft houden van angstklachten die het gevolg zijn van het trauma en het je normale doen en laten teveel belemmert, kun je hulp zoeken. Voor mensen die getraumatiseerd zijn kan het erg fijn zijn om met een psycholoog te praten, omdat dit een neutraal iemand is die zelf niet emotioneel wordt. Ik merk zelf dat op het moment van schrijven van dit artikel mijn angstklachten gelukkig nagenoeg zijn verdwenen, maar ik kan me niet indenken hoe moeilijk het nog steeds moet zijn voor alle mensen in Nepal. Herken je jezelf bovenstaande angstklachten, heb je een trauma meegemaakt en houden je klachten langer dan een maand aan? Blijf er dan niet mee zitten en neem contact op met Aeffectivity.
