Nieuws

Emigratie naar het Verenigd Koninkrijk

By: | Tags: | Comments: 0 | oktober 23rd, 2020

 

Op een dag in 2018 realiseerde Andrew Legierse (33 jaar) zich dat hij door veranderende werkomstandigheden bij zijn werkgever meer dagen in Londen doorbracht dan in zijn eigen huis in Amsterdam of zijn werkplek in Utrecht. Toen zijn werkgever, een wereldwijd actief software bedrijf, hem dan ook vroeg om in Londen te komen werken én wonen was dat praktisch gezien wel een makkelijke oplossing. Zijn vrouw Julia van Marissing (28), met wie hij kort geleden getrouwd is, wilde gelukkig mee ook omdat het voor haar als kunsthistorica qua werk ook mooie uitdagingen biedt. Sinds begin 2019 wonen ze nu samen in Queens Park, Londen. Dit is een woonwijk, maar heeft tegelijkertijd ook veel natuur. Zo kunnen Andrew en Julia op zoek naar vossen want die lopen gewoon rond. “Ze eten uit vuilnisbakken, zijn vies, maar bovenal erg cool”, aldus Andrew. De woonwijk ligt vlak boven het bekende Paddington station en ligt met het OV 20 minuten van het toeristische centrum waar Andrew werkt.

Beleefde cultuur

Andrew beschrijft Londen als een prachtige, maar zeer toeristische stad. “Zodra ik de deur van mijn werk achter me dichttrek, heb ik het gevoel dat ik op vakantie ben. En dat nu al ruim een jaar lang.” Londen heeft veel prachtige, grote stadsparken waar het fijn vertoeven is. Daarnaast is de keuze aan goede restaurants overweldigend en heeft het land een grote en goede kunstsector. Ook buiten Londen is veel te beleven en genieten Andrew en Julia van het veelzijdige land. “Het land heeft een bijna tropische kust bij Cornwall tot heuvels en bergen, dat is echt prachtig”. Echter het land is ook bureaucratisch, soms zelfs bijna status-gedreven. “Een auto is hier een status symbool. Zeggen dat het veel praktischer en sneller is om met de metro naar je werk te gaan is echt niet cool”, aldus de Britse collega’s van Andrew als hij vertelt dat hij een abonnement heeft op de ‘tube’ in plaats van een auto. “Het is hier zeer normaal om met je gasrekening onder je ene arm en je arbeidscontract onder je andere arm naar het stadskantoor te gaan, waar je dan weer een ander nummertje krijgt wat je moet onthouden. Er is hier niets centraal geregeld en dat levert wel eens frustraties op”.
Andrew heeft vooral erg moeten wennen aan de zeer beleefde manier van communiceren. “Het is echt typisch Brits om juist níet te zeggen wat je wilt zeggen. Ze zullen nooit iets negatiefs zeggen. Als Britten zeggen, ‘that’s very interesting’ dan moet je begrijpen dat ze het eigenlijk niks vinden”.

De Brexit

Andrew vertelt dat hij en Julia destijds naar Londen zijn verhuisd met het idee dat die hele Brexit uiteindelijk niet door zou gaan. “Maar, dat hadden we verkeerd”. Het stel merkt er nu nog niet zoveel van. Zo hebben ze kunnen deelnemen aan een regeling, waardoor ze sowieso nog voor vijf jaar een verblijfsvergunning hebben. “Daarnaast is Londen echt een grote internationale stad. De echte Brit is uit deze stad wel verdwenen. Er wonen veel Europeanen, Indiërs en Chinezen”. Hierdoor is er nu nog geen verschil merkbaar met toen het land nog wel binnen de EU viel. De verwachting is dat vooral buiten de grote steden mensen zich meer op zichzelf en het Verenigd Koninkrijk gaan richten. De harde impact zal waarschijnlijk binnen Londen pas voelbaar zijn als grote bedrijven zich terugtrekken en zich elders gaan vestigen in de Europese Unie.

 

Drink een pint

Op de vraag wat Andrew mist is zijn antwoord duidelijk. “Familie en vrienden.” Londen is niet ver, dus voor belangrijke zaken gaat het stel makkelijk terug naar Nederland. En hoewel het fijn is dat ze niet naar elke sociale verplichting hoeven, missen ze zeker het opgroeien en zien ontwikkelen van het pasgeboren neefje van Julia en de twee kindjes van Andrew zijn broer.
Andrew vertelt het echt een verrijking te vinden om zich onder te dompelen in een nieuwe cultuur. Hij heeft een praktische tip betreffende de emigratie naar het Verenigd Koninkrijk. “Je moet qua praktische zaken echt veel meer regelen hier dan in Nederland, doe dat stapje voor stapje. En laat je frustraties hierover varen door een pint te drinken in een fijne pub!”

Tekst: Judith van Marle
Judith van Marle verhuisde begin 2019 met haar gezin (man en twee dochters) naar Parijs. Ze werkt als GZ-psycholoog voor Aeffectivity therapy + coaching (www.aeffectivity.com) en Sobriety Online (www.sobrietyonline.nl)